शिरूर या गावात पंधरा दिवसांमध्ये बिबट्याने तीन जणांचा जीव घेतला आहे. या हल्ल्यामुळे गावकरी नाराज आणि भीतीने ग्रस्त झाले आहेत. ते वनविभागाला “बिबट्याला गोळ्या घाला” अशी मागणी करत आहेत आणि वाचाल पापणी दिसत आहे.
पहिला मृत्यूसुख १३ वर्षांच्या बालकाचे रूप दूर झाले जे पिंपरखेडीतील गावात एक रात्री बागकाम करत असतानाच बिबट्याने हल्ला केला. बाप म्हणाला की “बिबट्याच्या बंदीबद्दल ठोस प्रयत्न नसतील तर मुलाचा अंत्यविधी करणार नाही.”
दुसरा व तिसरा प्रकरणे मात्र उद्या-मंगळवारी घडली. या दोन हल्ल्यांमध्ये बिबट्याने घरातील जनावराची खालून एक भयंकर शांततेने जवळ केले आणि अचानक प्रहार केला.
गावकरी अशा प्रकारच्या बिबट्याच्या हल्ल्यामुळे त्रस्त आहेत. त्यांच्या नजरेत बिबट्याला “नरभक्षक” कसे मानले गेले तरी ते त्याच्यावर गोळ्या घालण्याची मागणी करत आहेत.
सांप (आमदार शरद सोनावणें) आणि इतर राजकारणी व वनविभागाचे अधिकारी या मागणीवर विरोध करत आहेत. परंतु गावकऱ्यांनी व्हिग (रात्री तासभर रस्ता जपून ठेवणे) करून आठवडेभर चालणारे आंदोलन सुरू केले आहे. त्यांनी वनविभागाच्या गाड्या आणि कार्यालयांना आग लावली, तसेच पुणे-नाशिक महामार्गावर रोख उतरी ठेवून आंदोलन केले.
वनविभागाने या बिबट्याच्या बंदीबाबत धमकी दिली असून “तत्काळ गोळीबाराचा आदेश” दिला आहे. पण नजीकच्या बदलांनाही तो पक्का नाही. त्यामुळे गावकऱ्यांनी इकडे तिकडे आश्वासने मागितली आहेत, परंतु स्पष्ट लेखी प्रतिसाद अपेक्षित आहे.
आता शिरूरमधील बिबट्याची दहशत अबाधित आहे. १५ दिवसांत तीन मृत्यू, यामुळे आपल्याला समजते की समृद्ध वन आणि मानवी शांततेत कसे संघर्ष चालू आहेत. बिबट्याच्या बंदीची तातडी स्थानिक चिंतेला आणखी गती देते आणि राजकारणी व वनविभागाकडून जलदगतीने उपाय नम्र केल जाणे आवश्यक आहे.
