बिबट्याची दहशत शिरूर: 15 दिवसात 3 बळी, गावकऱ्यांची गोळ्यांची मागणी
शिरूर गावात 15 दिवसांमध्ये बिबट्याने तिघांना बळी दिले. एका 13 वर्षांच्या मुलाला चिमुकल्याला बिबट्या मारला आणि वडिलांनी त्या बिबट्यासाठी कायमचा बंदोबस्त करण्यास आग्रही केला. गावकऱ्यांनी बिबट्याला गोळ्या घालण्यास आग्रह केला आणि वन विभागावर दाब आणला.
गावात प्रथमच बिबट्याने हल्ला केला असताना पिंपरखेडीतील 13 वर्षांच्या मुलाचा मृत्यू झाला. वडिलांनी सांगितले की मुलाच्या अंत्यविधीपर्यंत बिबट्यास बंदी घालणारी कारवाई होईपर्यंत ते निघून जाणार नाहीत. लगेचच गावातील लोक नाराज झाले आणि वन विभागास त्यांची मागणी केली.
गावकरी वन विभागाच्या कार्यालयावर आग लावली, पाटील शरद सोनावणेंनाही घेराव घेऊन आले. नागरी आंदोलनाने पुणे‑नाशिक महामार्ग रोखला आणि गावकऱ्यांनी ‘गोळ्या घाला’ हा नारा दिला. वन विभागाने या मागण्यांवर प्रतिसाद देताना बिबट्यास गोळ्या घालण्याचा आदेश दिला.
बिबट्याच्या दहशतीने येणाऱ्या गावकऱ्यांना दडपण येत असताना, बिबट्याने आधीच 57 जणांचे प्राण घेतले आहेत आणि 400 लोक जखमी झाले आहेत. तसेच 14,000 पेक्षा जास्त पाळीव जनावरांना बिबट्याने कापले आहे. पुणे जिल्ह्यात बिबट्यांची संख्या 1200 पेक्षा जास्त असून त्यांची उपस्थिती सतत वाढत आहे.
सदस्य आणि खासदार अमोल कोल्हेंनी या बाबतीत ठोस निर्णयाची मागणी केली आहे. बंगळुरूच्या नियमानुसार बिबट्यांना ‘नरभक्षक’ म्हणून श्रेणीबद्ध करण्यात आले असून, वन विभागाने त्यांना मारण्यासाठी विशेष यंत्रणा तयार केल्या आहेत. तरीही, अनेक वर्षांतील संघर्षानंतर पुढील जीवांचे सुरक्षिततेसाठी केवळ बोलणे नाही, तर क्रिया आवश्यक आहे.
इथेच काय झालं, बिबट्याने आणखी किती जीव धोक्यात घातले अल्टरटेड आहेत हे स्पष्ट प्रश्न आहे. शिरूरच्या गावकऱ्यांनी जसे बोलले, ‘बिबट्यास बंदी घॅणे ही आपलीच सुरक्षा आहे’, आणि या आशयाने वन विभागाने आपला दाव द्यायचा निर्णय घेतला आहे.
बिबट्याची दहशत शिरूर येथे एक वास्तवदर्शी आव्हान बनली आहे. या घटनांमधून आपण शिकतो की मानवी आणि वन्य जीव यांच्यातील समन्वय तुमच्या समाजाला किती आवश्यक आहे.
